فقط و فقط گیتار!
بزرگ اریک کلاپتون (Eric Clapton) است
امیدوارم لذت ببرید
امیدوارم خوشتون بیاد
برای دانلود روی لینک پایین راست کلیک کنید و Save target as را انتخاب کنید
فرهنگسرای هنر(ارسباران) می گذرد.امسال نیز این هنرمند مطرح اقدام به برگزاری کنسرتی با حال و
هوای متفاوت کرده است.این کنسرت در روزهای ۱۵ و ۱۶ آذر در فرهنگسرای هنر برگزار می شود.از نکات
جالب توجه این کنسرت همراهی آواز فلامنکو با بعضی از قطعات است که حسن نجف این وظیفه را به
عهده دارد.هنرمندانی که در این برنامه به هنرنمایی می پردازند عبارتند از:
گیتار:مهدی محققی
گیتار:سعید نجفی
وکال(Vocal) فلامنکو:حسن نجف
گیتار باس:آرین کشیشی
فلوت:حسین حاجی لوئی
پرکاشن کاخن:مهرداد علیزاده
پیانو:نسیم نبوی
مهدی محققی:وی متولد ۱۳۵۸ در شهر تهران می باشد . فارغ التحصیل رشته مهندسی صنایع میباشد
وی موسیقی را از سال ۱۳۶۸ با ساز تار اغاز کرد و از سال ۱۳۷۶ به نواختن گیتار پرداخت و یادگیری
موسیقی فلامنکو را به صورت خود اموز شروع کرد و در ادامه برای تکمیل یادگیری هایش نزد لوریس
آیوازیان گیتار آموخت. وی در جشنواره سراسری گیتار نوازی و سبک شناسی اصفهان در سال ۱۳۸۳ در
بخش فلامنکو رتبه دوم را کسب کرد و همچنین در اولین دوره مسابقات گیتار فلامنکو ایران نیز در
سال ۱۳۸۵ رتبه دوم این دوره از مسابقات را بخود اختصاص داد .
وی تا کنون چندین کنسرت مختلف با ساز تار و گیتار به انجام رسانده است.
در مقالات بعدی در مورد این کنسرت و نوازندگان آن بیشتر خواهیم نوشت.
اختصاصی وبلاگ فقط گیتار
وی که در دستگاه گرانائیناس نواخته شده است.
امیدوارم خوشتون بیاد
ریتم : 4/4
Bm................ A...................... Em......................................Bm
تو از شهر غریب بی نشونی اومدی تو با اسب سفید مهربونی اومدی
Bm................ A...................... Em......................................Bm
تو از دشتهای دور و جادههای پرغبار برای هم صدایی همزبونی اومدی
F#......................G..........................F#7..................Bm
تو از راه میرسی پر از گرد و غبار تموم انتظار میاد همرات بهار
F#............ F#.................. G....................F#7............ Bm
چه خوبه دیدنت چه خوبه موندنت چه خوبه پاک کنم غبارو از تنت
F#................................ G..........................................A..........................Bm
غریبه آشنا دوست دارم بیا منو همرات ببر تا شهر قصه ها بگیر دست منو توی دستات
F#..............................G......................................A......................................Bm
چه خوبه سقفمون یکی باشه باهم بمونم منتظر تا برگردی پیشم تو زندونم با تو من آزادم
F#................................ G..........................................A..........................Bm
غریبه اشنا دوست دارم بیا میشنم میشمرم روزا و لحظه ها تا برگردی بیای بازم اینجام
F#..............................G......................................A......................................Bm
چه خوبه سقفمون یکی باشه باهم بمونم منتظر تا برگردی پیشم تو زندونم با تو من آزادم
slow rock 6/8
E............Dm...........E........Am..................E....Dm...............E.........Am.......E
ای چراغ هر بهانه از تو روشن ، از تو روشن ای كه حرفاي قشنگت منو آشتی داده با من
E......F..................G..F..........G.............E...F.......G....................F.......G
من و گنجشكای خونه ديدنت عادتمونه از برای ديدن تو پر می گيريم از تو لونه
E............Dm..............E..............Dm......E..........F............E.....................Dm
باز مياي كه مثل هر روز برامون دونه بپاشی منو گنجشكا می ميريم تو اگه خونه نباشی
E...........F..............E.....F............................Am...................Dm...................E
هميشه اسم تو بوده اول و آخر حرفام بس كه اسم تو رو خوندم بوي تو داره نفسهام
E.............F...............E...............F......................Am................................Dm.......E
عطر حرفاي قشنگت عطر يك صحرا شقايق تو همون شرمي كه از اون سرخه گونه های عاشق
Am................E...........F........................Am..................E..........Am......E
شعر من رنگ چشاته رنگ پاك بی ريای بهترين رنگی كه ديدم رنگ زرد كهربائی
ریتم: 4/4
............................Adim...............................Gm
باور كن ، صدامو باور كن صدايي كه تلخ و خسته ست
D.................Gm..................Cm..........................................Adim
باور كن ، قلبمو باور كن قلبي كه كوهه اما شكسته ست شكسته ست
Cm.........Adim......G7.........................Gm
باور كن ، دستامو باور كن كه ساقه ي نوازشه
Gm........D7..............A...Gm....................Ab
باور كن ، چشم منو باور كن كه يك قصيده خواهشه
Gm..........Adim....Cm.......................G7
وسوسه ي عاشق شدن التهاب لحظه هامه
Gm....D7...Eb....D7...............................A
حسرت فرياد كردنه اسم كسي با صدامه
Gm......................Adim......Cm............................G7
اسم تو هر اسمي كه هست مثل غزل چه عاشقانه ست
Gm....D7...Eb..........................D7...................A
پر وسوسه مثل سفر مثل غربت صادقانه ست
..................Adim...............................Gm
باور كن اسممو باور كن من فصل بارون برگم
D.......Gm............................Cm.............................Adim
مطرود باغ و گل و شبنم درختم درخت خشكي تو دست تگرگم
Cm...............................G7.....................Gm
باور كن هميشه باور كن كه من به عشق صادقم
Gm........D7..................A...Gm.................Ab
باور كن حرف منو باور كن كه من هميشه عاشقم
F........Eb...........................................................Gm
توی یک دیوار سنگی ..................... دو تا پنجره اسیرن
Gm......F.............Cm..................................Eb.......................
دو تا خسته دو تا تنها......................یکی شون تو یکی شون من
F............Eb................................................................
دیوار از سنگ سیاهه.....................سنگ سرد و سخت خارا
Gm.........Cm.................................Eb........................
زده قفل بی صدایی ........................ به لبای خسته ما
Cm....................................Gm...................Cm
نمی تونیم که بجنبیم .......................زیر سنگینی دیوار
Gm.........Eb.......................................Gm........................
همه عشق من و تو........................قصه هست قصه دیدار
Gm....D...Cm..............................Eb..............F
آها ها آ ها ها.............................آ ها ها ها
Eb.......................................................................
همیشه فاصله بوده.........................بین دستای من و تو
Gm.....F...........Cm...........................Eb...........................F
با همین تلخی گذشته......................شب و روزای من و تو
Eb................................................................
راه دوری بین ما نیست..................اما باز اینم زیاده
Gm.....F......Cm............................Eb....................F
تنها پیوند من و تو........................دست مهربونه باده
Cm...........................................Gm..................Cm
ما باید اسیر بمونیم......................زنده هستیم تا اسیریم
Gm..........Eb................................Gm..........................
واسه ما رهایی مرگه..................تا رها بشیم می میریم
Gm....D...Cm.............................Eb................F
آها ها آ ها ها.............................آ ها ها ها
Gm..........Eb................Gm
کاشکی این دیوار خراب شه
Gm.........Eb.............
من و تو با هم بمیریم
Gm.........D................................F.......Cm..............
توی یک دنیای دیگه...................دستای همو بگیریم
Gm...........Eb..........................Gm........Eb............
شاید اونجا توی دلها..................درد بی زاری نباشه
Gm.........D............F...................Cm.....................
میون پنجره هاشون..................دیگه دیواری نباشه
ریتم : 4/2
E................ Dm................Am........................ Dm..........Am تو از کدوم قصه ای که خواستنت عادته نبودنت فاجعه بودنت امنیته E........................ Dm................Am....................Dm.......... Am تواز کدوم سرزمین تو از کدوم هوایی که از قبیله من یک آسمون جدایی Am.................. E................Dm...... F...................... E........ Am اهل هر جا که باشی قاصد شکفتنی توی بهت و دغدغه ناجی قلب منی Am............ Dm......F.............. Am.................. Dm..........Am پاکی آبی یا ابر نه خدایا شبنمی قد آغوش منی نه زیادی نه کمی Am........................E.............. Am.................. Dm..........Am منو با خودت ببر ای تو تکیه گاه من خوب مثل تن تو با همسفر شدن Am.......................... E.................. Am............................ Dm............ Am منو با خودت ببر من به رفتن قانعم خواستنی هر چه که هست تو بخوای من قانعم Am..............E........ Am............ E منو با خودت ببر منو با خودت ببر
ریتم :۸/۶ سنگین
Em........................................................Bm.......... Em آدما از آدما زود سیر می شن آدما از عشق هم دلگیر میشن Em............................................Bm.......... Em آدما رو عشقشون پا می ذارن آدما آدمو تنها میذارن Bm......C....D.......... Bm.......... C..................D..Bm { منو دیگه نمیخوای خوب میدونم تو کتاب دلت اینو میخونم } Bm..........C..............D..Bm.... C......................D یادته اون عشق رسوا یادته اون همه دیونگی ها یادته Bm.......... C.............. D....Bm......C.......... D........Bm تو می گفتی که گناه مقدسه اول و آخر هر عشق هوسه Em........C..........D........ Bm....Em......C....D..Bm { آدما آی آدمای روزگار چی می مونه از شماها یادگار } Bm......Em........ Am.......... D.. Bm....Em.......... Am......D دیگه از بگو مگو خسته شدم من از اون قلب دورو خسته شدم Bm......Em...... Am........D.... Bm........Em..........Am......D نمیخوای بمونی توی این خونه چشم تو دنبال چشمهای اونه Bm........ C....................D....Bm.... Em.... C.......... D.... Bm همه حرفهای تو یک بهونست اون جهنمی که میگن این خونست
ریتم: slow rock 6/8
F#..............Em....................................Bm
كمكم كن ، كمكم كن نذار اينجا بمونم تا بپوسم
Bm...........................................................F#
كمكم كن ، كمكم كن نذار اينجا لب مرگ رو ببوسم
F#......................Em.........................................Bm
كمكم كن ، كمكم كن عشق نفريني بي پروايي مي خواد
Bm.............................................................F#
ماهي چشمه ي كهنه هواي تازه ي دريايي مي خواد
Bm.................C................Em........Bm
دل من درياييه چشمه زندونه برام
Bm....C.....Bm...........Em.............Bm
چكه چكه هاي آب مرثيه خونه برام
Bm...............C.........Em...............Bm
تو رگام به جاي خون شعر سرخ رفتنه
Bm....C.....Bm...........Em.............Bm
تن به موندن نمي دم موندنم مرگ منه
Bm..G..................................A...........................Bm
عاشقم ، مثل مسافر عاشقم عاشق رسيدن به انتها
Bm......G...................................A..........................Bm
عاشق بوي غريبانه ي كوچ تو سپيده ي غريب جاده ها
Bm..Em................Bm............................................Em
من پر از وسوسه هاي رفتنم رفتن و رسيدن و تازه شدن
Bm.....C...................Bm....................Em....................Bm
توي يك سپيده ي طوسي سرد مسخ يك عشق پر آوازه شدن
روزهايى بود كه مردمان فلامنكو براى بيان احساسات ريز و درشتشان به حركات و آواز فلامنكو روى مى آوردند. من هم در چنين محيطى به دنيا آمدم و كم كم قد كشيدم و بزرگ شدم.
۲۱ دسامبر ۱۹۴۷ بود كه به دنيا آمدم. مادرم لوسيا گومز زن سختكوش و خانه دارى نمونه بود. پدرم هم آنتونيو سانچز، استثنايى بود. آن روزها مثل همه كارگرهاى سابق دوره جنگ هاى داخلى اسپانيا، براى ساختن زندگى اش لباس مى فروخت و گيتار مى زد. تازه عادت داشت در مراسم عروسى باندوريا۱ پدرم سرپرست يك خانواده فقير پرجمعيت بود! آدم عجيبى بود.
ذاتاً دوست داشت كسانى را كه عاشق موسيقى بودند حمايت كند. دلش مى خواست به پسرانش نوازندگى گيتار ياد بدهد كه آن روزها البته كارى بى معنى و بى فايده بود. رامون و پپه هر كدام از بهترين آوازخوان ها شدند.
آنتونيو براى اينكه زبان ياد بگيرد از زير ساز زدن در رفت و من هم كه از ۶ سالگى چسبيدم به يادگيرى گيتار. يك جورهايى گيتار شد رابط كلامى من و پدر. من همه چيز را به پدرم مديونم. وقتى بچه بودم مجبورم مى كرد ساز بزنم.
درست وقتى كه ظرفيت و گنجايش تصميم گيرى براى آينده ات را ندارى، وقتى كه نمى دانى در زندگى مى خواهى چى كار كنى، اين زمانى است كه كسى بايد تو را هل بدهد، راه را به تو نشان دهد. اين همان كارى است كه پدرم كرد.
آن روزها نمى توانست من را مدرسه بفرستد چون در خانه پولى نبود. مجبور بودم كار كنم و پول دربياورم. چون به مدرسه نرفته ام مشكلاتى هم دارم اما خب، عادت كرده ام. فرصت هايى پيش مى آيد و من متاسفم چرا فرهيخته نيستم، چرا فصاحت ندارم، به روز نيستم.
اما وقتى سن و سالى از تو مى گذرد، عادت مى كنى. آره به بودن و پذيرفتن آنچه كه هستى. وقتى جوانى مى خواهى به نوعى سوپرمن باشى و البته اين حس منجر به بروز مشكلات و ترس ها و ياس هايى هم مى شود.
اما گرسنگى هميشه انگيزه اى قوى براى بارور كردن كمال است. من اين را به تجربه ياد گرفته ام. بسيارى از هنرمندان اغراق مى كنند كه گرسنه، هنرمند نيست و نخواهد بود. اما من معتقدم آدم زمانى كه چيزهايى به دست مى آورد بايد از گرسنگى سپاسگزار باشد.
چون اگر با يك شكم پر به دنيا بيايى، انگيزه هاى كمترى دارى! اولين بار كه به روى صحنه رفتم، ۱۳ سالم بود. اولين بار بود كه به شمال آمريكا سفر مى كردم آن هم با گروه اسپانيايى باله كلاسيك خوزه گركو.
سومين گيتارنوازشان بودم. در آمريكا با سابيكاس و ماريو اسكودرو روبه رو شدم. به من توصيه كردند سبك خودم را پيدا كنم. براى من كه بچه بودم سبك نقطه شروع نبود بلكه يك جور درآمد بود. وقتى انگشتانم را روى گيتار مى گذاشتم، آن را پر از انگشتان ديگر هنرمندان مى ديدم.
از همه بيشتر نينو ريكاردو درخشان ترين گيتار نواز آن دوران را حس مى كردم. نينو دوست خيلى نزديك پدرم بود. سابيكاس هميشه مى گفت در ايالات متحده نسبت به اسپانيا، مخاطب گيتار فلامنكو بيشتر است. در آمريكا مردم درك موسيقايى خوبى دارند و بسيارى از جوان ها به فلامنكو علاقه مندند اما در اسپانياست كه مردم واقعاً موسيقى فلامنكو را «مى فهمند».
سابيكاس سال ۹۰ مرد. به نظرم دوستى تنها كسى است كه هيچ نيازى به توضيح ندارد. بعد از مرگش بود كه در آلبوم زرياب يك تارانتاس را به ياد او جا دادم. كولى ها مى گويند پنج قرن است كه فلامنكو را ابداع كردند.
اين حرف به اين معنى نيست آنهايى كه كولى نيستند شايستگى ندارند. كسى كه در تماس با كولى هاست و با آنها بزرگ مى شود، معمولاً خيلى خوب از آب درمى آيد. درست مثل آنتونيو شاكن، ال نينو ريكاردو و خيلى هاى ديگر. نه اين ميراث كسى نيست.
ميراث متعلق به كسى است كه از وقتى به دنيا مى آيد آن را بسازد. موسيقى فلامنكو هم مثل اين است.اما مردم فلامنكو در كل آدم هاى دگمى هستند. بد هم نيست. تازه چيز خوبى هم مى تواند باشد حالا هر چند كه تحول كندتر صورت خواهد گرفت. من با اصالتگراها موافق نيستم. آنها اجازه نمى دهند مردم آن طورى كه مى خواهند بخوانند و حركت كنند. به هرحال هر كسى بايد كارى را كه دوست دارد، بكند. بيشتر كه فكر مى كنم مى بينم همه چيز مى تواند موثر باشد به شرطى كه بدانى هر چيز را چه طور بارز كنى.
براى بعضى آدم ها موسيقى پيچيده ترين راه براى بيان ساده ترين چيزهاست. براى بقيه هم راه بسيار ساده اى است براى بيان چيزهاى پيچيده!
خيلى وقت ها اما تخيل حرف اول را مى زند.عقل سليم تا زمانى كه وابسته به ظرفيت روشنفكرى شماست، محدود است. تخيل اما هيچ محدوديتى ندارد. گاهى تخيل با اين عقل سليم در تضاد است. بعضى وقت ها افسوس مى خورم كه چرا موسيقى را نمى فهمم.
درست مثل درك نكردن علوم عقلى و رياضيات است. با اين همه، نفهميدن تو را وامى دارد تا بالاتر پرواز كنى يا دست كم به پرواز درت مى آورد و در جايى كه عقل نمى تواند سيطره اى داشته باشد، اين تخيل است كه تو را سرپا نگه مى دارد. تخيلى كه به همه چيز چنگ مى زند و سنت يكى از آنهاست.
تو سنت را با يك دست چنگ مى زنى و با دست ديگرت مى خراشى و مى كاوى. خيلى مهم است كه سنت را از دست ندهى چون كه ضرورت و پايه و اساس همه چى در آن است. با سنت هر كجا كه بخواهى مى توانى فرار كنى و بروى. اما ترك اين ريشه يعنى بى هويتى.
عطر و رايحه و شكوه و طعم فلامنكو آنجاست. به اعتقاد من فلامنكو مهمترين فرهنگ اسپانيا نيست. اما با اين همه به گونه اى معرف فرهنگ اسپانيا در اروپاست؛ حتى اگر بعضى از آدم ها اينچنين جهانى شدنى را دوست نداشته باشند.فلامنكو متعلق به اندلس است. ربطى به باسك و گاليسى و كاتالان ها ندارد. خب، حدس مى زنم آنها دوست ندارند در خارج از اسپانيا به نام فلامنكو شناخته شوند. اما اندلس بخش مهمى از اسپانياست.
فلامنكو، موسيقى افسانه اى است. از نظر حسى قوى است و ريتم خاص خودش را دارد كه در كمتر فولكلور اروپايى مى شود نظيرش را پيدا كرد. خيلى از جوان ها به كنسرت هاى من مى آيند. فلامنكو موسيقى شاخصى است و بسيارى از كسانى كه شايد فلامنكو را دوست ندارند به دلايل ديگرى به كنسرت هاى من مى آيند به خاطر تكنيك گيتارنوازى، به خاطر ريتم ها، به خاطر كنجكاوى...
پاكودلوسياى حقيقى، موزيسين، كسى كه روى صحنه مى نشيند و ساز مى زند، اول فرانسيسكو سانچز و بعد پاكودلوسياست. آدمى كه ماسك مى زند و با خيلى چيزها شرطى مى شود، يك موزيسين اصيل نيست.
پشت صحنه بايد آگاه باشى، در تلويزيون ظاهر بشوى، مصاحبه كنى و خنده به لب داشته باشى تا مردم فكر نكنند ديوانه اى! سعى كردم تا پاكودلوسيا و فرانسيسكو سانچز تا جايى كه ممكن است به هم نزديك باشند، البته هميشه هم موفق نشده ام. حالا يا به خاطر حرفه اى است كه انتخاب كرده ام يا به خاطر پيشامدهاى زندگى اما هنرمند آرزو دارد فهميده شود، ارتباط برقرار كند و ثابت كند كه حقيقت را دوست دارد. نمى دانم تا چه حد مى شود افكار عمومى را صيقل داد.
اما... خب، حقيقت دارد. شايد موفقيت نوعى صيقل زدن افكار عمومى باشد. به هر حال يك هنرمند بايد به خودش وفادار باشد. بايد خودش را دوست داشته باشد، باور كند. چون ناخودآگاه، خود درونش را منعكس مى كند. مردم هم همين «خود» را مى بينند و مى شناسند.
مردم مى گويند به جاى اينكه جهانى باشى اول بايد بومى باشى.من به اين معتقدم. اگر فقط به اين فكر كنى كه ديگران چه مى خواهند بگويند، ديوانه مى شوى. گم مى شوى. عملاً انتقادها بى حاصل اند چون تو، خودت منتقد خودت هستى. اگر خوب ساز نزنى و انتقاد مثبت باشد يا برعكس، ديگر براى منتقدها احترام قائل نيستى. در موارد خيلى كمى است كه نقد، حتى اگر مثبت نباشد، مى تواند سازنده باشد. وقتى ۱۷ سالم بود نيويورك تايمز توبيخم كرد.
اما حقيقتى را گفته بود كه از آن تاثير گرفتم. معمولاً منتقدها چيزهاى خيلى زيبا و شاعرانه اى مى نويسند. هميشه درباره من چيزهاى خيلى خوبى مى گويند ولى درباره چرايى قضيه هيچ توضيحى نمى دهند!
در ژاپن منتقدان جدى تر و علمى تر و سختگيرترند. با وجود همه اين ستايش ها، انگيزه محرك اصلى است و آدم را به فكر مى اندازد تا كارى بكند.
زندگى درون يك جامعه و درون يك سيستم مثل بازى مى ماند. در اين سيستم پول مى گويد كه تو برده اى. هر كس پول به دست مى آورد تا كارى را كه دوست دارد، بكند. در مقام يك هنرمند، پول تنها به تو اعتبار كارى مى دهد. فقط همين ... پول كه به هنرمند حس نمى دهد. آدم بايد بفهمد چه طورى به پول ارزش ببخشد وگرنه خيلى راحت به دام زياده خواهى و پول دوستى مى افتد.
خيلى خطرناك است كه آدم به اينجا برسد. اما آدم ذاتاً يك شخصيت دارد. فرق نمى كند كه چه كار بكنيم. يك دوچرخه سوار شايد يك هنرمند باشد و يك خواننده فلامنكو شايد روحيه يك پهلوان را داشته باشد. ما همه يك حس مشترك داريم. و خنده و گريه و ناراحتى، تنها كنش هاى متفاوت ما هستند.
من به اين اعتقاد ندارم كه هنرمندى شغل است. برچسب ها را دوست ندارم. اين واقعيت كه من گيتاريستم هيچ عنوانى بهم نمى دهد، چون تا وقتى به كار مى آيد كه من كار كنم. هنر در نوع بشر ذاتى است. آدم مى تواند هنر را به هر نحوى توصيف كند. با نقاشى، نوشتن يا نواختن.
خيلى از آدم ها به اسم هنرمند مشغول به كارند و هرگز هم هنرمند نخواهند شد. بقيه، در كنار هنرمند بودن، در كارهاى هنرى هم فعاليت دارند. شايد تكنيكى هم نداشته باشند اما مى دانند چرا اين كار را مى كنند و خوب بلدند اجراى خوبى داشته باشند. خيلى از فلامنكونوازان هستند كه مدت ها ساز مى زنند اما يك دفعه يك چيز با كيفيت خلق مى كنند و حس يك نابغه را دارند.
اين مسئله در مسابقات گاوبازى هم اتفاق مى افتد. گاوبازهايى هستند مثل رافائل دپائولا يا كورو رومرو كه حتى وقتى تكنيك استادانه اى هم ندارند باز هم هنرمندهاى بزرگى اند. من هيچ وقت نخواستم نفر اول باشم و هرگز هم تلاش نكردم تا جلوتر از ديگران بدوم. به سادگى در اين راه قدم زدم و حتى سوار ماشين هاى لوكس هم نشدم!! زمان از آدم جلوتر مى رود. تو پيرتر مى شوى، انرژى ات را از دست مى دهى، تخيل و شعورت از پا درمى آيد و فراتر اينكه، انگيزه هايت كمتر مى شوند.
در حال حاضر فقط براى حفظ پرستيژى كه دارم كار مى كنم. تنها انگيزه ام هم ديدن يكى تو دنياست كه بگويد از وقتى كارهاى من را شنيده، زندگى اش عوض شده و فقط به خاطر من ياد گرفته چه طورى گيتار بزند.
است.
امیدوارم خوشتوان بیاد
